“Necessary Food”, Curator: Atefeh Khas

 Artists: Sarah Tavana, Mitra Arbab Saljooghi, Mohsen Gholami, Mahnaz Minavand, Azam Shadpour

24 January to 7 February 2020

3 Platform, Tehran, Iran

Download the catalogue here

 

"خوراکِ لازم" کیوریتور: عاطفه خاص

هنرمندان: سارا توانا، میترا ارباب سلجوقی، محسن غلامی، مهناز میناوند،اعظم شادپور

4 الی 18 بهمن ماه 98

پلتفرم سه، تهران، ایران

کاتالوگ نمایشگاه را از اینجا دانلود کنید.

 

 

بیانیه نمایشگاه:

خوردن از لذت بخش ترین امیال انسانی هست. ما برای این میل، سالانه پول بسیار زیادی خرج می کنیم، در جشن ها و مراسم های مختلف؛ در غم و شادی. خوراک، بخشی مهمی از فرهنگ ماست. خوراک فاصله انسان ها، دوری و نزدیکی آنها را از هم، مشخص می کند. تا به حال، به رابطه میزان غذای خود و کیفیت اش، با محیطی که در آن زندگی می کنید فکر کرده اید؟ تبلیغات و زندگی شهری مترادف با چاقی و چربی اضافه شده است. انواع جدید خوراکی های فرآوری شده، رژیمی و غیر رژیمی، در بسته بندی های شگفت انگیز؛ همگی تاریخ مصرف دار، با ماندگاری بالا. آیا بیشتر آنچه که بر روی قفسه فروشگاه ها است، نتیجه سبک زندگی ما، تبلیغات و حرف اضافه نیست؟ در این نمایشگاه هنرمندان به این سوال از دریچه دید خود پاسخ داده اند که؛ تجربه غذایی آنها در زندگی شهری و باورهای اجتماعی در رابطه با خوراک چیست؟ شاید بتوان به صراحت گفت؛ ما به معنای واقعی کلمه آن چیزی هستیم که می خوریم.

 

Statement:

Eating is one of the most enjoyable of human desires. We spend a lot of money annually on it, in various festivals and events; in sadness and happiness. Food is an important part of our culture. Food determines the distance, avoidance and closeness of humans. Have you ever thought about the relationship between the quality of your food and the environment in which you live? Advertising and urban life have become synonymous with obesity and excess fat. New varieties of processed foods, dietary and non-dietary - in amazing packaging, with high durability – consume us. Is it, so much of what is on store shelves, just the result of our life style, advertising and too much talk? In this exhibition, artists answered a question from their own viewpoint: What are their food experiences in urban life and social beliefs about food? Perhaps it can be said explicitly; we are literally what we eat.